|
Op een dag in mij
De dag van morgen
Foto's: Tanneke Barendregt
|
Van 13 mei t/m 4 juli 2010 is de expositie
In de Ruimte van beeldend kunstenaar Tanneke Barendregt te zien
in Nederlands Tegelmuseum. Behalve haar keramische tegels en beelden
zijn er ook tekeningen en aquarellen van haar hand te zien
In het werk van Tanneke Barendregt (1955) staat de mens en zijn omgeving
centraal. Bij haar kan een omgeving overal uit bestaan: uit een huis,
een gezin, een massa mensen, maar ook uit een hoek van de kamer, het
zonlicht of een planeet boven het hoofd van een van haar figuren.
Opgeleid als beeldhouwer legt Barendregt zich toe op het maken van
keramische beelden en tegels. En hoewel de tegels zouden kunnen passen
in een tegelwand, zijn ze bedoeld als autonome werken, die net als
schilderijen, aan de muur hangen. Haar keramische werk hangt nauw samen
met haar tekeningen, aquarellen en schilderijen. Haar vlakke werk vormt
dan ook een sterke tegenhanger van haar ruimtelijke werk.
Barendregt is een kunstenaar die zeer nauwgezet haar beeldtaal tot
uiting brengt. Door verschillende technieken toe te passen onderzoekt ze
de betekenis, de waarde en de uitstraling van materialen en brengt al
werkend de beeldtaal van verschillende disciplines bij elkaar.
Zorgvuldig kiest ze voor haar thema’s en volgt deze jarenlang trouw en
krijgt daar steeds weer nieuwe inzichten door aangereikt.
Deze beeldend kunstenaar begon haar opleiding aan de Academie van
Beeldende Kunsten te Rotterdam (1972-1978). Daar studeerde ze bij Arie
Teeuwisse en Bram Roth beeldhouwen, modeltekenen bij Gijs Voskuyl en
keramiek bij Cees Stoel. In die tijd raakte ze gefascineerd door
bouwstijlen uit voorgaande eeuwen. Zo kwam het thema huis in haar
werk.
Ook na de Academie blijft zij in haar keramische werk het huis
verbeelden. Nu driedimensionaal en elk huis met een ander karakter,
gevormd door een gemęleerd oppervlak. Ze zocht en vond voor deze
verschillende karakters glazuren met een unieke, eigen werking. Een
onregelmatig oppervlak, verschillende texturen en kleuren, gevormd door
de inwerking van de omgeving op het huis: zoals het ochtend- of
avondlicht, de mist, de koude, een sterrennacht of de vergankelijkheid.
In de werken op papier staat de mens centraal, vormgegeven als anoniem
silhouet en vaak opgaand in een massa ('in de menigte' 1994 aquarel) of
een metamorfose ondergaand ('een haas worden' 1988 aquarel). Het thema
van anonimiteit en herkenbaarheid speelt een grote rol in haar werk:
“Het moet rond mijn zeventiende jaar geweest zijn dat ik met mijn moeder
had afgesproken op het Beursplein in Rotterdam, waar nu de zogenoemde
Koopgoot is. Ik stond op de traptreden van het Beursgebouw en keek naar
beneden, naar alle mensen die ik niet kende. Plotseling verscheen mijn
moeder tussen al deze anoniemen. En, natuurlijk, ik herkende haar
onmiddellijk. Toch ervaarde ik het op dat moment als heel bijzonder.
Wanneer je eenmaal iemand kent, wordt deze nooit meer anoniem. Er is
geen keerpunt. Sindsdien boeit de grens tussen anonimiteit en
herkenbaarheid mij. Het duurde nog een aantal jaren eer deze ervaring
terug te vinden was in mijn werk”.
Wordt bij de huizen de kleur en de textuur bepaald door inwerking van de
omgeving op het huis, in de werken op papier die ontstaan vanaf 1998,
stelt Barendregt deze inwerking ter discussie. Dan zien we in de
tekeningen en aquarellen voor het eerst herkenbare silhouetten van een
individu. Opgebouwd uit vogels ('op een dag in mij' 1998) bladeren
(herfsttooi 2000) of celletjes ('een zachte nevel' 2001), die in de
composities alle kanten opgaan. De beweging van de celletjes bepalen
zowel de vorm van de figuur, als de vorm van de omgeving. Of vice versa.
In ieder werk is dat weer de vraag. En het lijkt erop dat het
krachtenspel tussen figuur en omgeving ieder moment de vorm van de
tekening kan veranderen. De inwerking is wederkerig geworden.
 |
 |