|
Bert Schrage is sinds een jaar of tien verzamelaar van
cloisonné tegels van Westraven en de Porceleyne Fles, met name van de
wapentegels. Zijn voorkeur voor wapentegels komt voort uit een grote
belangstelling voor heraldiek.
Zijn eerste tegel vond hij in 1988: het wapen van Deventer van Westraven.
In 1995 of 1996 trof hij in een etalage in Deventer een aantal tegels
aan, vooral provinciewapens. Daarvan kocht hij er twee: Overijsel en
Groningen.
Na verloop van tijd vond hij meer tegels. En dan komt het moment dat je
in feite begint met verzamelen. Maar dan komen ook de vragen: wat is er
allemaal gemaakt, wie kan daar informatie over verstrekken?
In samenwerking met diverse verzamelaars en aan de hand van lijsten
afkomstig van Westraven, heeft hij uiteindelijk een lijst opgesteld van
wapentegels zoals die er zouden moeten zijn.
Zijn tegels vond hij op beurzen, markten, via andere verzamelaars,
bevriende handelaren en tegenwoordig vooral op internet.
Al snel merkte hij dat er in feite, naast allerlei varianten, vier
soorten wapentegels zijn:
- tegels gemaakt van ‘houten’ stempels.
- tegels gemaakt van ‘metalen’ stempels,
- wapens met een gele of witte kleur,
- wapens met een gouden of zilveren opdruk.
|
Namur
metalen stempel, uitvoering geel |
Brugge
metalen stempel, uitvoering zilver |
Israël
metalen stempel, uitvoering goud + wit |
|
Bij de provincies kom je
op deze manier inderdaad 44 verschillende tegels tegen. Dit geldt ook bij een
aantal van de hoofdsteden of grotere plaatsen. Voor de meeste tegels geldt
echter dat er 1 of 2 versies bestaan.
De wapentegels kun je indelen bijvoorbeeld op grootte (Heerlen 15x15 cm; Zuylen
13x13 cm) of op thema (universiteiten, religie, koninklijk huis, enz).
Westraven heeft ook vele tegels gemaakt voor het buitenland:
- Canada en ieder van haar provincies,
- België en ieder van haar provincies en diverse steden,
- diverse landen (Norway, Israël) of plaatsen in Duitsland.
In de Vriendenvitrine in Nederlands Tegelmuseum is een selectie uit deze
verzameling te zien vanaf 31 oktober 2008. |