|
De meeste verzamelaars lopen ergens in hun leven
tegen de vraag aan: “Wat gebeurt er met mijn verzameling als ik er
straks niet meer ben?” De verzameling, die met veel liefde, energie en
tijd is opgebouwd, roept bij kinderen nogal eens de reactie op: “Wat
moet ik daarmee?” Of iets minder positief geformuleerd: “Wat moet ik met
die oude rommel?” Dan kan al snel de gedachte opkomen om bijvoorbeeld de
verzameling tegels (of een gedeelte daarvan) te schenken of na te laten
aan een museum, in dit geval het Nederlands Tegelmuseum.
Als de verzamelaar tijdens
zijn leven nog geen afstand kan of wil nemen van zijn tegels, zal hij of
zij via een testament zijn tegels kunnen legateren aan het museum,
eventueel in combinatie met een bedrag in geld. Voor het museum betekent
dit legaat een mooie uitbreiding van de collectie, waarover geen
successierecht (ervenbelasting) verschuldigd is, omdat een museum in
bijna alle gevallen is aangewezen als een zogenaamde ‘Algemeen Nut
Beogende Instelling’, afgekort een ANBI. Het Nederlands Tegelmuseum
heeft ook zo’n ANBI-status.
Voor de nabestaanden van de verzamelaar heeft dit legaat overigens geen
fiscale gevolgen.
Zou de verzamelaar tijdens het leven (een deel van) de collectie willen
schenken, dan kan dat voor hem een fiscaal voordeel hebben, mits het in
een bepaalde vorm is gegoten, namelijk via de schenking van een
lijfrente.
Hoe werkt het? Als volgt:
De verzamelaar geeft zijn collectie in (langdurig) bruikleen aan het
museum. Aan de waarde van de collectie wordt een bepaald bedrag
toegekend, stel als voorbeeld € 25.000,00.
Vervolgens schenkt de verzamelaar via een akte van schenking, opgemaakt
door een notaris, een lijfrente of een periodieke uitkering aan het
museum, van € 5.000,00 per jaar, gedurende een periode van minimaal vijf
jaar. De verzamelaar heeft daardoor de verplichting om deze periodieke
uitkering jaarlijks te voldoen. Aan deze verplichting wordt uitvoering
gegeven door elk van de vijf jaren een gedeelte van de in bruikleen
gegeven tegels in eigendom over te dragen aan het museum, die een waarde
vertegenwoordigen van € 5.000,00. Na vijf jaar heeft het museum de
volledige eigendom van de tegels verkregen en is de bruikleen geëindigd.
Een schenking die op deze manier tot stand komt, kan door de verzamelaar
als lijfrente worden afgetrokken bij zijn aangifte inkomstenbelasting.
Dat gaat dus verder dan de gewone giftenaftrek waarvoor een drempel
geldt.
Voor het museum is deze schenking vrij van belasting, schenkingsrecht is
namelijk niet verschuldigd.
Wat gebeurt er als de verzamelaar tijdens de periode van vijf jaar zou
komen te overlijden?
Een gedeelte van de tegels is dan nog eigendom van de verzamelaar. Het
museum heeft slechts het recht van bruikleen. De erfgenamen zouden
mogelijk van de bruikleen af willen en de tegels in hun bezit willen
krijgen (vaak voor eigen financieel gewin). Om elke discussie hierover
te voorkomen, zou de verzamelaar een aanvullende regeling in zijn
testament dienen te maken, waarbij de tegels alsnog in eigendom aan het
museum worden gelegateerd.
Is deze vorm van schenking van uw collectie tegels iets voor u? Neemt u
dan contact op met Willem Hollander, directeur van het Nederlands
Tegelmuseum of met uw notaris.
|
